Voorjaar

Er is geen video geplaaatst

8. jun, 2015
Wat vliegt de tijd. Voor je het weet zijn de 5 maanden weer voorbij. De eerste maanden van het jaar zijn meestal qua weer de beste. Overdag warm en 's avonds koelt het lekker af. Het slaapt lekkerder.
In het Health Center een minder drukke periode. We blijven wel bezig. Er komen steeds meer mensen uit de omliggende dorpen.
Kartong,Gunjur, Madina Salaam, Kartack, daar zijn centra, maar veel minder medicijnen. Er komen zelfs mensen uit Sifoe en Kitty. Meestal via mond op mondreclame, wat ik begrijp. Ik vraag namelijk waarom ze naar hier komen. Soms zie je ook dat ze een dag eerder in hun eigen woonplaats zijn geweest. Komen dan bij ons voor medicijnen, maar wij zijn geen pharmacy.
Sinds februari hebben we elektriciteit in het center. Kunnen nu ook voor het regenseizoen vaccinaties zoals Tetanus en tegen een slangenbeet in de koelkast bewaren. De "slachtoffers" hoeven niet naar een ziekenhuis.
Ook is er een wastafel met watervoorziening, zodat je de handen eerder wast.
De afdeling waar de baby's worden geboren is opgeknapt en opgeruimd. Ziet er aantrekkelijker uit om daar je kind geboren te laten worden. Ik zet nu 's morgens als ik kom, de deur open. Meer uitnodigend. Met resultaat, namelijk sinds januari zijn er 21 kinderen daar geboren. 12 Jongens en 9 meisjes.
Op 6 mei heb ik uit nood geboren de eerste baby geholpen ter wereld te komen. Warempel, het is me gelukt, maar de moeder heeft het meeste werk gedaan. Het is een jongen en zijn naam is Bubacarr Sanyang.
Op 13 mei wordt de baby van Taffa en Mariama(vrienden van ons) geboren. Helaas overlijdt hij, zijn naam is Mohammad, op zaterdagmorgen 23 mei, in mijn bijzijn op de kraamafdeling. De oorzaak, daar komen we niet achter. Om 10 uur diezelfde morgen is Mohammad namelijk al begraven. Ik ga dan piekeren, is hij wel dood? Ik heb de dood geconstateerd en dan twijfel je. heeft ook te maken met moeilijk kunnen bevatten.

Een ander aangrijpende situatie vind ik die van Joko, een jonge moeder. Zij komt in januari vanuit Kartong met haar 2 maanden oude baby en haar moeder.Ik schrik als ik haar zie. Ze is opgezet van het vocht vasthouden. Vertelt mij in 4 ziekenhuizen te zijn weg gestuurd, er valt niets meer te doen.
Ik geef haar plastabletten, een hoge dosis. Helaas heeft Joko geen papieren mee gebracht van een van de ziekenhuizen. Als ik naar de longen en haar hart luister, hoor ik een vreemd geluid van het hart. Lijkt of er een "lekkage" te horen valt.
De volgende dag ga ik naar Hanny in Kartong en ik vraag haar daar met de papieren te komen. Scheelt haar een reis. Die woensdag komt ze met haar vader naar Hanny. Op dat moment ben ik daar met Ees en Evelien eb Bernadette. We zijn allemaal uit het veld geslagen en zien dat Joko het niet gaat redden.
Donderdagmorgen komt ze weer naar het center in berending. Zij is bang. In overleg met Leen, de man van Eugenie en een arts, overleg ik. Hij is nl in Gambia.
We geven haar morfine.
Zaterdag en zondag belt ze mij op met wat vragen, o.a. of zij beter gaat worden. Heel moeilijk voor mij maar ik wil en kan haar geen valse hoop geven.
Maandagmorgen word ik gebeld en Joko blijkt die nacht te zijn overleden.
Donderdag 28 mei, de dag voordat ik naar huis ga, komt haar moeder met haar dochtertje naar het center. Gelukkig ziet Fatoumata, het dochtertje er blozend uit. Een jaar eerder heeft Joko haar eerste kind gekregen, maar dat is vrij snel na de geboorte overleden. Had ik ook al in haar papieren gezien.
Van iemand begeleiden, hebben ze in Gambia nog nooit gehoord. Helaas.
Op Paaszaterdag komt Lamin met een wond op zijn bovenvoet naar het center. Ziet er vreselijk uit. Is een "tropische ulcera". Komt veel voor in Afrika.
Bijna dagelijks verzorg ik de wond met "hulpmiddelen" door ons opgestuurd uit Nederland. Verkregen via Ees en Evelien. Het werkt perfect, maar heeft tijd nodig. De donderdag voordat ik vertrek, verbind ik de wond. Ziet er stukken beter uit.
Later zal ik van bovenstaande gebeurtenissen foto's toevoegen.

Bovenstaande zijn zo maar enkele grepen uit de dingen die wij, ik daar doe. Het werken daar is nog steeds zinvol en ook dankbaar.
Helaas verwachten de mensen van mij dat ik hun serieus neem, maar andersom laat nogal eens te wensen over.

Er is geen video geplaaatst

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Joke Wilken | Antwoord 24.01.2016 20.45

Kun je me vertellen wat en ziekenhuis opname kost voor en week, voor een kind met een grote brandplek

achter zijn been, ik ben gevraagd dit te vergoeden,

Verstraete | Antwoord 20.10.2015 16.39

Hallo, wij gaan nr Gambia van 31/10 tot 9/11. We hebben 4 kinderbrilletjes - voor 8 jaar met sterkte 4,5 . wij willen die afgeveni ineen ziekenhuis.
Weet u waa

truus hoezen | Antwoord 21.06.2015 01.11

Hoi lieve Denis gij bent nog net zo goed in de weer als 22 jaar geleden!!!
Knap werk verricht je daar en met veel liefde, anders kun je dat niet aan.
Groetjes.

Mijnie | Antwoord 08.06.2015 20.35

Hoi Denis, Je had me al een en ander verteld maar als de verhalen ook naleest vind ik het wel erg aangrijpend wat je beleeft in Berending. Mooi en dankbaar werk

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

03.01 | 17:18

prachtig Denis een naamgenoot echt verdiend, wij wensen jullie een vruchtbaar en gezond jaar in 2018, groeten vanuit Berlicum xxx

...
19.12 | 09:54

Jij hebt ook facebook? Dan stuur ik je daar een messenger bericht" ok. MAr dan moet je het wel accepteren

...
18.12 | 23:00

Ja dat kan ook, via internet is veel mogelijk, waar woon jij?

...
18.12 | 22:14

Ik heb je naam gegoogeld en kwam ws op deze site terecht

...
Je vindt deze pagina leuk